بنت عليّ عليه السلام تدعوه « 1 » : إلى أين تمضي يا قرّة عيني « 2 » ؟ فرجع وانحرفت « 3 » عنه ؛ ولم أزل أذكره وأبكي . « 4 » الجزائري ، الأنوار النّعمانيّة ، 3 / 251 - 252 / عنه : البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 5 / 134 - 135 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 508 - 509 ؛ المازندراني ، معالي السّبطين ، « 4 » 2 / 167 ؛ الميانجي ، العيون العبري ، / 280 - 281

--> ( 1 ) - [ الأسرار : فدعته ] . ( 2 ) - [ لم يرد في الأسرار ] . ( 3 ) - [ في الدّمعة : تحرّفت ] . ( 4 ) - ابن شهرآشوب مىگويد كه موضع حبس امام زين العابدين در آن روز در مسجد بوده واز اخبار معلوم مىشود كه بعد از مجلس اوّل ايشان با يزيد عليه اللعنة ، ايشان را در خرابه منزل داده‌اند . در رياض‌الاحزان مسطور است كه حاصل مطلب اين است كه چون أهل بيت رسول خداى از چنگ آن ملعون به سلامت بيرون شدند ودر آن منزل خراب چندى از آن دهشت واضطراب بيرون آمدند ، بر تراب بنشستند وصحبت أحباب را به خاطر آوردند ونيران صدور مباركه جانب التهاب گرفت . لا جرم اشك‌ها از چشم‌ها باريدن گرفت وبه مشقتى سخت وتعبى شديد دچار آمدند . بدن‌هاى نازپرور از رنج سفر نزار وخاطرهاى آرميده از هيبت خوف وخطر فكار وروىهاى منور از صدمت جوع وسهر 1 زرد بود ومنزل ايشان نه مانع حر ونه دافع برد مىشد چون شب چهره گشود در آن منزل خراب كه سياه‌تر از پر غراب بود ، بدون طعامي وافى وشرابى كافى وفراشي گسترده وچراغى افروخته ومونسى غمخوار ومصاحبى سعادت يار از هرسوى ناله به ويل وثبور برآوردند . اين وقت حضرت زينب دختر فاطمه صلوات اللَّه عليهما ناله وزفير برآورد ولسان حالها تنشد وتقول : صرفُ الزّمان وريب الدَّهر أبكانا * ونغّص العيش منّا حين أبلانا كنّا بأرغد عيشٍ في منازلنا * مع النّبيّ رسول اللَّه مولانا جبريل يخدمنا بالوحي يونسنا * واللَّه يعصمنا والخلقُ يرعانا إلى آخر الأبيات . 2 سيّد عليه الرحمة وأغلب نقله آثار نوشته‌اند كه يزيد فرمان كرد تا ايشان را در منزلي جا دادند كه نه از گرما ونه از سرما محفوظ بودند وچندان ببودند كه پوست چهره‌هاى مبارك ديگرگون شد 2 واز اين خبر معلوم مىشود كه مدتي أهل البيت در شهر دمشق توقف داشته‌اند . 1 . سهر : بيدار خوابى شب ؛ حر : گرما ؛ برد : سرما . 2 - 2 [ قريب به مضمون اين خبر در ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 3 / 149 تكرار شده است ] . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 2 / 414 - 415 ، 416 در خبر است كه در آن أيام در ارض بيت المقدس سنگى از زمين بر نمىداشتند ، جز اين‌كه خون تازه از -